بيمار مبتلا به آلزهايمر درروشهايي كه خود را به ديگران نشان مي‌دهد و نيز راههايي كه ديگران را مي‌شناسد ودرك مي‌كند، متوجه تغييراتي مي‌شود. در اينجا راههايي كه ميشود ارتباط بيمار و مراقبيين آنها را افزايش داد مورد بررسي قرار گرفته است.

ارتباط يعني تبادل اطلاعات، عقايد وهيجانات.

ارتباط يعني فرستادن و گرفتن پيام از ديگران.

اين چيزي است كه ما با ديگران ارتباط بر قرار مي كنيم.  ارتباط بخش مهمي از روابط شخصي افراد        است. از طريق ارتباط ما احساسات، افكار وخواسته هايمان را ابراز مي‌كنيم وخودرا به ديگران مي‌شناسانيم

ارتباط بيش از يك شنيدن و گفتن است.

نگرش‌ها، تون صدا، حالات چهره وحركات بدني همگي دركيفيت ارتباط موثر مي‌باشند.

تغيير در ارتباط

دربيماري آلزهايمر ارتباط به صور گوناگون  دچار تغيير مي‌شود. فرد مبتلا به آلزهايمر به سختي مي‌تواند خود را توسط لغات والفاظ بيان كند ودر فهم سخنان ديگران با مشكل روبرو مي‌باشد. كساني‌كه با بيمار مبتلا به آلزهايمر ارتباط دارند ممكن است در موارد زير بروز تغييراتي را متوجه شوند

·  اشكال در يافتن لغات صحيح .

·      تكرار مكرر لغات آشنا.

·     اختراع كلمات جديد براي توصيف اشياء آشنا

·    به راحتي سرنخ جملات از دست مي رود

·        سازماندهي منطقي كلمات با دشواري روبرو است.

·        صحبت به زبان مادري ويا خودماني.

·      استفاده از كلمات زشت.

·        كمتر صحبت مي‌كند.

·    بيشتر از ژست‌هاي غيركلامي استفاده مي‌كند

.به ياد داشته باشيد كه شرايط فيزيكي وداروها  تا حدي ارتباط بيمار را تحت تأثير قرار مي‌دهد. در صورت مواجه با چنين تغييراتي بهتر است با يك پزشك مشورت كنيد.

چگونه گوش كنيم

برقراري ارتباط با بيمار آلزهايمري به حوصله ودرك بيمار نياز دارد. اول و بيش از همه بايد يك شنونده خوبي باشيد. هنگاميكه به بيماري در برقراري ارتباط كمك مي‌كنيد نكات زير را در نظر داشته باشيد:

صبور وحمايت كننده باشيد

به او نشان دهيد كه گوش مي‌كنيد و تلاش مي‌كنيد تا گفته‌هاي اورا بفهميد.

علاقه خود را نشان دهيد

تماس چشمي خود را با بيمار حفظ  كنيد وبه او نشان دهيد كه آنچه او مي‌گويد براي شما مهم است.

آرامش و اطمينان را القاء كنيد

اگر بيماري دربيان خود با دشواري روبرو است، به او نشان دهيد كه تلاش او خالي از اشكال است. وي را ترغيب كنيد تا بيان افكارش را ادامه دهد.

به او فرصت دهيد

به او اجازه دهيد فكر كند وآنچه كه مي‌خواهد توصيف كند. دقت كنيد كه سخنان اورا قطع نكنيد. از انتقاد ويا اصلاح سخنان وي اجتناب ورزيد.

هرگز به او نگوييد آنچه كه اظهار مي‌دارد غلط است.

بجاي آن گوش كنيد وتلاش كنيد مفهوم آنچه كه قرار است گفته شود درك نماييد. اگر براي روشن شدن مطلب لازم باشد آنچه كه فهميده‌ايد را تكرار كنيد.

جر وبحث نكنيد

اگربيمار چيزي مي‌گويدكه شما با آن موافق نيستيد، اجازه دهيد همان باشد كه او مي‌گويد. جر وبحث غالبأ چيزهارا بغرنج تر مي‌كند.

حدس بزنيد

اگربيماركلمه غلطي را بكار برد ويا دريافتن لغت صحيح با دشواري مواجه گرديد، به وي كمك كنيد تا آن را پيدا كند. اگر منظور اورا متوجه شديد، لازم نيست كه حتمأ كلمه صحيح پيدا وبيان شود. در هر دو حالت مواظب باشيد كه باعث حرمان بيمار نگرديد.

بر احساسات متمركز شويد نه حقايق

گاهي احساسات وهيحاناتي كه بخواهند بيان شوند مهمتر از آن چيزهايي هستند كه گفته مي‌شوند. به احساساتي كه در پس كلمات پنهان شده‌اند توجه كنيد .همزمان، تون صدا وسايررفتارها مي‌تواند به شما در درك احساسات بيمار كمك كند.

عدم تمركز خود را محدود كنيد

محل آرامي را براي گفتگو پيدا كنيد تا شما دچار اختلال تمركز نشده و بيمار نيز بتواند بر افكار خود تمركز داشته باشد

اورا ترغيب كنيد تابر ارتباطات غير كلامي تكيه كند

اگرفهم آن چيزيكه بيمار سعي دارد اظهار كند براي شما مشكل است. از او بخواهيد تا با ايما ء  و اشاره آن را بيان كند.

رويكرد شما براي برقراري

به موازات پيشرفت بيماري، برقراي ارتباط به يك چالش فزاينده مبدل مي‌شود. برقراري ارتباط مستمر وحساس حائز اهميت بسيار است ومهم نيست كه چقدر اين كار مشكل است ويا تا چه حد بيمار دچار گيجي است. اگرجه بيمار هميشه پاسخ نميدهد، اما وي همواره از برقراري ارتباط مستمر سود مي‌برد. در برقراري با بيمار آلزهايمري انتخاب لغات با دقت بايد انجام شود.

براي تقويت ارتباط خود با بيمار از روشهاي زير استفاده كنيد:

خود را معرفي كنيد

ازروبرو به بيمار نزديك شويد و خود را معرفي كنيد.

بيمار را با نام خودش خطاب كنيد

اين نكته نه تنها حاوي ادب و احترام است بلكه به بيمار كمك مي كند تا نسبت به خود آشنايي پيدا كرده و توجهش جلب شود

.كلمات و لغاتي كوتاه، ساده وآشنا بكار گيريد.

بيمار را مغلوب درخواست ها وداستانهاي طولاني نكنيد. مختصر ومفيد و معطوف به هدف صحبت كنيد. دربرخي موارد ضرب المثلها كمك كننده تر هستند.

به آهستگي وروشني صحبت كنيد

به سرعت وشفافيت سخنان خود دقت كنيد.

دستورالعمل‌هاي يك مرحله‌اي صادر كنيد

دستورالعمل هاي خودرا شفاف، ،ساده وهريك رادريك مرحله بيان كنيد.

درهر زمان  يك سؤال بپرسيد

اورا مغلوب سؤالات متعدد كه در يك زمان پرسيده شود نكنيد.

صبورانه منتظر پاسخ بيمار باشيد

ممكن است بيمار به وقت بيشتري براي پردازش سؤال شما احتياج داشته باشد. فرصت كافي و تشويق لازم براي ارائه پاسخ را به وي نشان دهيد

.سؤالات واطلاعات را تكرار كنيد.

اگربيمارپاسخ نداد، يك لحظه صبر كنيد ودوباره بپرسيد. جملات وكلمات قبلي را دوباره تكرار كنيد.

سؤالات را به پاسخ تبديل كنيد.

تلاش كنيد بجاي سؤال، راه حل ارائه شود. مثلأ بگوئيد: “توالت اينجا است” بجاي اينكه بگوئيد: “ آيا احتياچ داري به توالت بروي”.

استفاده از الفاظ صحيح

استفاده از الفاظي ماننند “بپر بالا ” بجاي “ سوار شويد” باعث سردرگمي بي جا مي‌شود.

خودداري ازاستفاده از ضمير بجاي نام

بجاي اينكه بگوئيم “بفرمائيد اين را بگيريد ” بهتراست گفته شود “ بفرمائيد اين  كلاه شما است.”

تأكيد بر كلمات كليدي

ضمن صحبت كلماتي كه مهمتر هستند با فشار بيشتري بيان  شوند. مثلأ: “ بفرماديد اين چايي مال شما است.”

از كلمات مثبت بيشتر از منفي استفاده شود

بجاي اينكه بگوئيم “ آنجا نرويد” بهتر است گفته شود.   “ اينجا بيايد. ”

.نشانه‌‌هاي بينايي ارائه كنيد.

درخواست خود را با اشاره كردن ، لمس كردن يا شروع كاردربرابر بيمار اعلام كنيد.

از امتحان كردن پرهيز كنيد.

برخي از انواع يادآوريها مفيد مي‌باشند اما از بيان آن به صورت: “ آيا يادت مي‌آيد كه ، . . . . ” و يا از بيان اظهاراتي مانند: “ تو بايد بدوني كه آن كيست “ خودداري كنيد

.توضيحات ساده‌اي را ارائه كنيد.

از بيان منطق و دلايل طولاني خودداري كنيد پاسخ روشن و مختصري را بيان كنيد.  مطالب را بنويسيد

وقتي كه توضيحات كلامي باعث سردرگمي مي‌شوند آنرا به زبان ساده بنويسيد.

بعدأ دوباره تلاش كنيد

وقتي بنظر مي‌رسد كه او توجه نمي‌كند، چند لحظه بعد دوباره اقدام كنيد.

با او با عزت و احترام رفتار كنيد

از صحبت بي احترامانه ونيز انگار كه بيمار درآنجا حضور ندارد خودداري كنيد.

از تون صداي خود آگاهي لازم را داشته باشيد

·  آهسته و شمرده شمرده صحبت كنيد.

·        تون آرام وموقرانه را پيشه كنيد. تون صداي

·        پائين، آرام كننده تر است.

·        از سخنان طلب كارانه بپرهيزيد ومسائل را آسان بگيريد.

·        از نگرش واحساسات خود آگاه باشيد. بطور غير عمدي، از طريق تون صدا با بيماران ارتباط برقرار مي‌گيريد.

·        توجه ويژه به حركات بدني خود بعنوان ارتباط غير كلامي داشته باشيد.

·        همواره از روبرو به بيمار نزديك شويد واز حركات تند پرهيز نماييد.

·        تماس چشمي را حفظ كنيد.

·        از وضعيت ايستادن خود آگاه باشيد تا مانع ازنشان دادن پيام منفي و بي‌احترامانه گرديد.

·        وضعيت چهره دوستانه و مثبتي را نشان دهيد.

·        از روش هاي غير كلامي مانند اشاره كردن، ژست كاري را گرفتن و لمس كردن استفاده كنيد.

ارتباط با كسانيكه دچار كاهش شنوايي هستند

·  براي ارتباط با افرادي كه از ضعف شنوايي رنج مي‌برند بهتر است نكات زير رارعايت نمائيم:

·        از روبرو به او نزديك شويد.

·        هنگاني‌كه با وي گفتگو مي‌كنيد مستقيم درمقابل او بايستيد.

·    توجه بيمار را با صداكردن نامش ولمس كردن او جلب كنيد.

·        به آهستكي و روشني صحبت كنيد و از تون آهسته استفاده كنيد.

·        از ارتباط غير كلامي مانند اشاره كردنوبكارگيري ژست بدني استفاده كنيد.

·        اگر بيمار سمعك دارد، اورا براي استفاده از آن ترغيب كنيد. وباطري آنرا مرتب چك كنيد.

· ارتباط با كساني‌كه دچار ضعف بينايي هستند

·  براي ارتباط بهتر با بيماراني كه به ضعف بينايي دچار هستند بهتر است نكات زير را درنظر بگيريم:

·        از جا پراندن بيمار اجتناب كنيد.

·        با نزديك شدن به بيمار خود را معرفي كنيد.

·        پيش ازادامه صحبت، بيمار را از قصد ونيت خود با خبر كنيد.

·        از نوار‌هاي كاست ويا تصوير بزرگي از مطالب براي ارائه موضوع استفاده كنيد.

·        از صداهاي بلند يا حركات ناگهاني پرهيز كنيد.

·        اگر عينك دارد، استفاده ازآن را ترغيب كنيد. آن تميز نگه‌داشته و نمره آنرا چك كنيد.

·   نكاتي براي ارتباط بهتر

·        آرام و حمايت كنند باشيد.

·        روي احساسات متمركز شويد نه وقايع.

·        به تون صدا توجه كنيد.

·        خود را معرفي كنيد و بيمار را بانامش خطاب كنيد.

·        به آهستگي و روشني سخن بگوييد.

·        كلمات كوتاه، ساده وآشنا بكار ببريد.

·        در يك زمان فقط يك سؤال بپرسيد.

·        براي پاسخ بيمار،  فرصت كافي بدهيد.

·        از استفاده از ضمائر،, اظهارات منفي وامتحانكردن بيمار بپرهيزيد.

·        از روشهاي غير كلامي ارتباط مانند لمس كردن و اشاره كردن استفاده كنيد.

·        كمك ومساعدت خود را در صورت نياز پيشنهادكنيد

·        به گونه‌اي صحبت نكنيد انگار كه بيمار در آن محل نيست.

·        بيمار را درك كنيد،صبور وانعطاف داشته باشيد.