Template
Template Template
Template 14 شهریور 1389 ساعت 07:16 Template

دکتر ملکوتی

گالری متحرک

مطالب ادبی

 
Template
تشخیص زودرس عود بیماری چاپ ارسال به دوست

 

علائم هشدار دهنده چیست؟

بیماری اسکیزوفرنیا در طول مدت بیماری ممکن است دچار عود شدید علایم گردد. عود علایم در صورت عدم مصرف دارو به دفعات بیشتری رخ می‌دهد. در کشور ما تقریباً هر بیمار طی یک الی دو سال، یکبار دچار عود شدید علایم گردیده و منجر به بستری وی در بیمارستان می‌گردد. در صورت عدم مصرف دارو دیده شده که در مدت یکسال پس از ترخیص از بیمارستان حدود 40% آنان مجدد عود کرده و بستری می‌شوند. در صورت مصرف مرتب دارو و انجام سایر مراقبت‌ها این میزان حدود 80% کاهش می‌یابد. هر بار که بیماری عود می‌کند، تخریب بیشتری در سیستم اعصاب و روان بیمار بر جای گذاشته می‌شود و خانواده نیز با فشار روانی فراوانی مواجه می‌گردد.

 

آیا می‌توان از دفعات عود بیماری کاست؟

بله. راه‌های متعددی وجود دارد. یکی از روش‌ها آشنایی با علایم هشدار دهندۀ بیماری است. عود بیماری بطور ناگهانی رخ نمی‌دهد بلکه روزها و هفته‌ها سپری می‌گردد تا بتدریج علایم شدید شده و عود شدید بیماری آشکار گردد. طی این مدت علایم خفیف بیماری که ما آن را "علایم هشدار دهنده" می‌نامیم بروز می‌کنند. با شناخت علایم هشداردهنده و درمان مناسب می‌توان از عود شدید بیماری جلوگیری نمود. علایم هشدار دهنده از یک فرد به فرد دیگری متفاوتند.

 

شایعترین علایم هشدار دهنده عبارتند از:

- شک و تردید

- اختلال در خواب بخصوص کم خوابی

- افسردگی

- اضطراب

- تنش

- تحریک پذیری

- عصبانیت

شخص ممکن است احساس کند که:

- افکارش تند یا کند شده است

- اشیاء متفاوت شده‌اند

- اشیاء دور و برش تغییر کرده‌اند.

افراد فامیل یا دوستان اغلب اولین افرادی هستند که این تغییرات را متوجه می‌شوند. آنها وقتی متوجه می‌شوند که شخص:

- رفتارش تغییر کرده

- افت تحصیلی و یا کاری پیدا کرده

- منزوی شده است

- علاقه‌اش به معاشرت کم شده است

- فعالیت بیمار کم شده

این رفتارها ممکن است واکنش به حوادث استرس‌زا باشد و به صورت افت تحصیلی یا کاری یا مشکلاتی در روابط بین فردی ظاهر شوند.

برای پیشگیری از عود، در مرحله هشدار دهنده چه می‌توان کرد؟

زمانی که علایم هشدار دهنده تظاهر پیدا می‌کند، لازم است که شخص به سرعت کمک دریافت کند. در این موارد مراجعه به پزشک، مرکز بهداشت یا درمانگاه روانپزشکی توصیه می‌شود. این تغییرات رفتاری ممکن است علائم هشدار دهنده نباشند ولی لازم است ارزیابی شوند.

هرچه عود بیماری زودتر تشخیص داده شود و تحت درمان قرار گیرد، نتیجه بهتری عاید می شود. پس بهتر است:

1- تأخیر نکنید.

2- هر چه سریعتر با پزشک معالج بیمار این علایم را در میان بگذارید.

3- شرایط آرام بیشتری در محیط زندگی بیمار فراهم نمایید.

4- داروهای مصرفی بیمار را به کمک پزشک وی تنظیم نمایید.

 

آیا می‌توان از عود بیماری پیشگیری نمود

بله. برای پیشگیری و کاهش دفعات عود بیماری می‌بایست:

1- داروهای بیمار قطع نشوند

2- فشارهای روانی بیمار کاهش یابند

3- علائم هشدار دهنده در بیمار که برای هر یک از آنها اختصاصی است، شناسایی شوند

 

در مرحله حاد بیماری علایمی مانند توهم، هذیان، اختلال بارز خواب، بی‌قراری و اضطراب شدید بروز می‌کند. در این دوره فعالیت عادی و روزمرۀ بیمار کاملاً مختل می‌گردد.

هدف از درمان آن است که بیماری را در مرحله کنترل نگه داریم. در این مرحله با اضافه نمودن درمان‌های توانبخشی در کنار دارو درمانی، می‌توان بیمار را به فعالیت عادی زندگی بازگرداند. استمرار این مراقبت‌ها باعث می‌گردد که مرحله کنترل حتی تا چند سال ادامه داشته باشد.

 

تاریخ بروز رسانی ( 29 فروردين 1389 ساعت 10:25 )
 
Template
Template Template Template
 

لیست صفحات

خدمات ویزیت در منزل

 
 

گالری عکس

     

مترجم لغات




جستجوی گوگل

Google

آخرین اخبار

اختلالات روانپزشکی چیستند؟
منظور از اختلالات روانپزشکی، بیماریهایی است که وجوه روانی انسان یعنی رفتار، هیجانات و تفکر وی را دستخوش تغییر میکند. این تغییرات ممکن است تنها یکی از ابعاد سه گانه فوق را در گیر نماید و یا ممکن است تمام سه وجه را دچار آسیب نماید. اختلالات روانپزشکی از نظر شدت و حدت یکسان نمی باشند. شدت درگیری هر یک از ابعاد سه گانه فوق در این بیماریها با طیف گسترده ای همراه است که از بسیار خفیف تا بسیار شدید میتوان درجه بندی نمود. درج بندی شدت بیماریهای روانپزشکی معمولا در کارهای پژوهشی و بررسی اثر بخشی مداخلات درمانی به کار گرفته میشود.
نکته مهم این است که برخی از این علایم که در تشخیص بیماریهای روانپزشکی استفاده میشوند به صورت پراکنده و با شدت بسیار خفیف در بسیاری از مردم، یعنی همان هایی که بیمار تلقی نمی شوند دیده میشود و هیچوقت نیز نیاز برای مراجعه به روانپزشک برای درمان اختلال خاصی احساس نشده است.پس مرز بین بیمار و فرد سالم در روانپزشکی کجاست؟ ملاک های تعیین این مرز کدام ها هستند؟
متخصصین امور بهداشت روانی برای به این سوال ابزار های متعددی در اختیار دارند که در مواجهه چنین مشکلاتی به کار میگیرند از جمله مصاحبه بالینی، استفاده از مصاحبه های ساختار یافته، تست های روانشناسی، استفاده از روشهای تصویر برداری
اما ساده ترین راه برای تشخیص فرد سالم از بیمار و یا حتی شک به اینکه آیا کسی نیاز به مشاوره با متخصص و روانپزشک دارد یا خیر پاسخ به این سوال است که آیا فرد مورد نظر در مهمترین امورات جاری خود دچار اختلال است یا خیر. مثلا آیا فرد دانش آموز روال عادی خود برای تحصیل را طی میکند؟ آیا خانم خانه داری در مدیریت عادی امور خانه با دشواری مواجه میباشد بطوریکه امور عادی زندگی تعطیل شده باشد؟ آیا کارمندی قادر به انجام کارهای جاری خود میباشد؟ منظور از انجام عادی امور جاری میزان موفقیت نیست. مثلا اگر دانش اموزی در درس خود موفقیت مورد نظر والدین را کسب نکرده است، اختلال محسوب نمی گردد، ولی اگر در روند تحصیل و نمرات وی نسبت به سال گذشته وی افت بارز تحصیلی رخ داده باشد، در این صورت میبایست به دنبال یک مشکل گشت و متخصصی بهداشت روانی مشورت نمود
مشکلات روانپزشکی از بیماری های نسبتا شایع در جامعه محسوب میشوند بطوریکه حدود 20 تا 25 درصد جامعه به یکی از اختلالات خفیف تا شدید روانپزشکی مبتلا میباشند. این اختلالات شامل اضطراب، افسردگی، ناخن جویدن، شب ادراری، اسکیزوفرنیا، اختلالات خواب، و از این قبیل موارد است. از میان آنها حدود 3 تا 5 درصد به موارد شدید بیماریهای روانپزشکی مبتلا میباشند که شامل طیف بیماری اسکیزوفرنیا، بیماری دو قطبی (مانیک دپرسیو)، افسردگی شدید میباشند.
Template
Developed & Designed by :Tandees Corporation 2009
Template